Het vergelijken van migratievolumes tussen Europese landen vereist het kiezen van een nauwkeurige indicator. Het bruto aantal verwelkomde migranten, de verhouding van eerste verblijfsvergunningen per inwoner of de geregistreerde asielaanvragen wijzen niet naar hetzelfde land onderaan de ranglijst. De Eurostat-gegevens die in september 2026 zijn gepubliceerd, bieden duidelijkheid over verschillende van deze criteria, en een beperkte groep landen komt systematisch naar voren als de minst betrokken bij immigratiestromen in Europa.
Eerste verblijfsvergunningen uitgegeven in 2025: de vergelijkende tabel
De eerste verblijfsvergunning is de meest betrouwbare indicator om de daadwerkelijke ontvangst van niet-Europese staatsburgers te meten. Het telt elke persoon die voor de eerste keer is toegestaan om te verblijven in een lidstaat, ongeacht of dit om professionele, familiale, studieuze of internationale beschermingsredenen is.
Volgens de Eurostat-gegevens die op 11 september 2026 zijn gepubliceerd, zijn de verschillen tussen landen aanzienlijk. Ten opzichte van de bevolking varieert de verhouding van ongeveer vier vergunningen per 1.000 inwoners in de minst open landen tot meerdere tientallen in de meest ontvankelijke.
| Land | Verhouding van eerste verblijfsvergunningen (per 1.000 inwoners, 2025) |
|---|---|
| Slowakije | ≈ 4 |
| Tjechië | ≈ 4 |
| Roemenië | ≈ 4 |
| Estland | ≈ 4 |
| Bulgarije | ≈ 4 |
Deze vijf staten vormen een homogeen blok onderaan de Europese ranglijst. Voor meer informatie over Pays de Bécherel, bevestigen de kruisgegevens dat Slowakije regelmatig wordt onderscheiden als het land dat de minste migranten verwelkomt binnen de Europese Unie.
Slowakije en immigratie: waarom dit land achterblijft
De positie van Slowakije kan niet door één enkele factor worden verklaard. Verschillende structurele elementen komen samen om dit land aan de rand van de grote Europese migratiestromen te houden.
- Een economie gericht op de auto-industrie en zakelijke diensten, die minder vraag naar buitenlandse arbeidskrachten genereert dan de landbouw- of persoonlijke diensten die dominant zijn in andere lidstaten
- Een expliciet restrictief migratiebeleid, met lange administratieve procedures voor het verkrijgen van verblijfsvergunningen en een laag gebruik van hervestigingsprogramma’s
- Een geografische ligging in Centraal-Europa, ver weg van de belangrijkste migratieroutes in de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan die de aankomsten in Italië, Spanje of Griekenland voeden
Slowakije registreerde ook het laagste aantal Dublin-overdrachten in 2025, met slechts 49 uitgaande aanvragen volgens het jaarlijkse Eurostat-rapport dat in juli 2026 werd gepubliceerd. Estland volgde met 33 aanvragen en Letland met 23.
Dit cijfer, hoewel het slechts één aspect van het asielsysteem weerspiegelt, illustreert de lage integratie van het land in de mechanismen voor heracceptatie tussen lidstaten.
Asielaanvragen in Europa: een aanvullende indicator
Asielaanvragen meten een ander fenomeen dan verblijfsvergunningen. Een land kan weinig vergunningen verlenen terwijl het een aanzienlijk aantal asielzoekers ontvangt, of omgekeerd.
In 2025 zijn de asielaanvragen in verschillende landen sterk afgenomen die traditioneel geassocieerd worden met restrictieve beleidsmaatregelen. Denemarken had eind november 2025 slechts 1.835 aanvragen geregistreerd. Zweden, dat lange tijd werd gezien als een belangrijk gastland, heeft in dezelfde periode een aanzienlijke daling van zijn aanvragen ervaren.
Omgekeerd concentreren Duitsland en Frankrijk nog steeds de meerderheid van de aanvragen binnen de Europese Unie. De verschillen tussen grote en kleine landen worden ook mechanisch vergroot door de bevolkingsgrootte: het rapporteren van aanvragen ten opzichte van het aantal inwoners verandert de rangschikking.
Bruto stromen en verhoudingen per inwoner: twee verschillende lezingen
In bruto volume ontvangen micro-staten zoals Liechtenstein of IJsland (buiten de EU maar binnen de Europese ruimte) logisch gezien zeer weinig aanvragen. Binnen de Unie staan Slowakije, Roemenië en Bulgarije systematisch onderaan de lijst van landen die het minste aantal asielaanvragen in absolute cijfers registreren.
In verhouding per inwoner blijft de hiërarchie vergelijkbaar voor deze drie landen, wat bevestigt dat hun lage volume geen eenvoudig gevolg is van demografische grootte, maar een structurele realiteit weerspiegelt.
Wat de ranglijst van Europese landen op het gebied van migratie meet (en niet meet)
De Eurostat-gegevens dekken de eerste verblijfsvergunningen die zijn verleend aan staatsburgers van derde landen. Ze sluiten de intra-Europese mobiliteit uit, dat wil zeggen de burgers van de Unie die zich in een andere lidstaat vestigen. Dit punt verandert de interpretatie voor sommige landen radicaal.
Roemenië, bijvoorbeeld, staat bekend als een van de landen die de minste vergunningen aan niet-Europeanen verleent. Het is echter een belangrijk emigratieland: honderden duizenden Roemenen wonen in Italië, Spanje of Duitsland. Een land dat niet openstaat voor niet-Europese immigratie kan zeer verbonden zijn met intra-EU migratiestromen.
- De eerste verblijfsvergunningen tellen geen verlengingen mee, wat de cumulatieve aanwezigheid van buitenlanders onderschat
- Asielaanvragen weerspiegelen niet de niet-geregistreerde onregelmatige aankomsten
- Dublin-overdrachten meten de administratieve samenwerking tussen staten, niet de werkelijke stromen van mensen
Geen enkele enkele indicator is voldoende om “het” land aan te duiden dat de minste migranten ontvangt. Het kruisen van de beschikbare gegevens leidt echter tot een samenhangend resultaat.
Slowakije verschijnt als het land van de EU dat het meest regelmatig onderaan de ranglijst staat, ongeacht de gekozen indicator: eerste verblijfsvergunningen, asielaanvragen, Dublin-mechanisme. De andere landen in Centraal-Europa (Tjechië, Roemenië, Bulgarije, Estland) delen vergelijkbare niveaus, maar Slowakije valt op door de consistentie van zijn positie over alle gekruiste metingen.
